]

                                                                                                                       


  • 113 - Lemuria 01.02.2010 :: 17:05

    Comment (9)



    Rozwój i upadek Lemurii nie jest nigdzie dokumentowany. Nie zachowały się żadne zapiski ani inne świadectwa, które mówiły by, że ten ląd naprawdę istniał. Naukowcy przypuszczali już od dłuższego czasu, że musiał istnieć jeszcze inny ląd na długo przed Atlantydą.

    Lemuria zwana również Pacyfika, MU i jak nazywał ją Cayce Zu lub Oz nie była podobna do Atlantydy. Przypuszcza się, że ciągle na Ziemi są miejsca, pozostałości po tym wielkim kontynencie. Wiele wysp na Pacyfiku np, Wielka Wyspa Hawaje i Wyspy Wielkanocne są przypisywane Ziemi MU. Wierzy w to wielu naukowców. Na Wyspach Wielkanocnych jest zastanawiające skąd tam się wzięły kolosalne kamienne postacie. Maorysi w Nowej Zelandii ciągle wspominają, że dawno temu była zatopiona wyspa zwana Hawaiki. Jest wiele dat w czasie, które przypisuje się istnieniu Lemurii, od75 000 lat do 20 000 przed Atlantydą. Są też przypuszczenia, że lemurianie i atlantowie kontaktowali się z sobą w pewnym okresie ich wspólnego istnienia.

    O Lemuri pisała H. P. Błavacki. Dokładnie opisała wiele sekretnych symboli z ziemi MU. Jeszcze przed nią wspominał Ziemię MU Augustus Le Plondeon (1826 - 1908), naukowiec badający kulturę Majów na Jukatanie. Po przetłumaczeniu tekstów Majów znalezionych w starych ruinach na półwyspie Jukatan było oczywiste, że przed kulturą Atlantydy i starożytnego Egiptu istniała inna ziemia, ale badacz uważał je za bajki, mówiły o starym kontynencie zwanym MU.

    H.P. Błavacki w roku !880 wydała książkę "Book of Dzyon", komplet kosmologii, opisuje siedem ras człowieka. W swojej książce ukazuje światu po raz pierwszy Lemurię i jej mieszkańców - trzecią rasę ludzi na Ziemi. Opisuje ich jako istoty bardzo wysokiego wzrostu, hermophrodite (posiadający oba, męski i żeński system rozrodczy, w jednym ciele produkują jaja i spermę, podobnie jak wiele roślin i niektóre z niższej grupy zwierzęta). Mentalnie nie byli zbyt mocno rozwinięci ale za to bardziej czyści spirytualnie.

    H.P. Błavacki podała również, jaki był powód zatonięcia Lemuri. Pewna grupa lemurian rozpoczęła praktyki seksualne ze zwierzętami. Lemuria została zatopiona, a w to miejsce zaczęła powstawać nowa czwarta rasa ludzi, byli to atlantowie.


    W roku 1894 Frederic Spencer Olivier w książce " A Dweller Two Planet" pisze o zatopieniu kontynentu Lemuri i wspomina Mount Shasta w Kaliforni jakoby była pozostałością po tym starym lądzie. Podobne informacje są przekazywane przez inne już całe grupy, między innymi: Church Universal and Triumphant, The Tample of the Presence, The Heatrs Center, którzy powtarzają je za Wniebowstąpionymi Mistrzami.

    Oprócz Lemuri jest także wspominana nazwa Kumari Kandam - Królestwo w południowej Indii, cywilizacja istniejąca ok 50 000 lat temu. Trudno dzisiaj określić czy była to cywilizacja z Lemuri czy żyła równocześnie w tym samym czasie,

    Mistyczne źródła donoszą, że rasa lemuriańska była mieszanką głównie z Syriusza, Alpha Centauri i mniejsza ilość z innych jeszcze planet. Wszystkie te rasy zmieszały się razem na Ziemi w okresie formowania się cywilizacji Mu.

    Lemuria jest przedstawiana jako rajska i magiczna kraina, na której przez długi czas ludzie nie znali większych trosk. 25 000 lat temu Lemuria i Atlantyda były dwoma największymi cywilizacjami na Ziemi. Walczyly nawzajem o własne poglądy. Obie cywilizacje miały bardzo różne ideały. Lemurianie wierzyli, że inne mniej rozwinięte kultury powinny odejść w samotność aby kontynuować ich własną ewolucję, we własnej ciszy, żeby mogli lepiej zrozumieć własną drogę życia. Atlantowie wierzyli, że mniej rozwinięte kultury powinny być kontrolowani przez dwie bardziej rozwinięte cywilizacje. Ta różnica poglądów spowodowała serię termonuklearnych wojen pomiędzy Atlantydą i Lemurią.

    Kiedy wojny wygasły i opadły wojenne kurze nie było zwycięzcy. Podczas tych wojen ludzie, wysoko zaawansowani cofnęli się na zupełnie niski stopień rozwoju. Zarówno Atlantyda jak i Lemuria byli ofiarami swojej agresji i mocno osłabili oba kontynenty.


    W czasie Lemurii Kalifornia była częścią ich lądu. W okolicy Mount Shasta wznieśli dużą swoją kulturę i wybudowali potężne miasto - Telos. Rozciągało się na bardzo wielkim terenie, nie tylko w okolicy Mount Shasta ale wzdłuż całego dzisiejszego zachodniego wybrzeża Ameryki Północnej, sięgało aż do Brytyjskiej Kolumbii. Telos znaczy: komunikacja z duszą, jedność z duszą i zrozumienie duszy.

    Lemuria uchodzi za macierzysty ląd człowieka. Zatonęła bardzo szybko w ciągu jednej nocy. Wszyscy spali i nawet nie spostrzegli, co się stało.

    Lord Himalaja - Wniebowstąpiony Mistrz, w roku 1959 przez Geraldine Innocenti przekazał informacje o Lemuri i jej zniknięciu. Zanim zatonęła kapłani i kapłanki z Świątyni przestrzegali przed nadciągającym kataklizmem. Wiele świętych rzeczy i Święty Ogień zdążyli przenieść do Telos. Udało im się też ewakuować w bezpieczne miejsca dużo osób.

    Święty Ogień został również przesłany na kontynent Atlantydy, umieszczono go w specjalnych miejscach i zabezpieczono na długi czas aby mógł służyć do celów spirytualnych.


    Przed samym zatonięciem Lemurii, kapłani i kapłanki powrócili w te miejsca, które miały zniknąć aby pomóc ludziom w tej ciężkiej chwili, aby nie było w nich lęków i obaw. Dużo swojej pracy wykonywali za pomocą energii, otulali ciała ludzi własną aurą aby ocalić ich ciała emocjonalne.

    Lord Himalaja w swoim przekazie zatytułowanym " Most Wolności" z roku 1959 mówi:

    "... Wielu członków z duchowieństwa utworzyło
    małe strategiczne grupy w różnych regionach.
    Modlili sie i śpiewali aby uleczyć emocjonalne rany
    w ciałach eterycznych i ocalić pamięć,
    która została zakodowana w komórkach.
    Podczas tej akcji i poświęcenia kapłani wybrali
    aby pozostać razem z grupami i do samego końca.
    Wspierali ludzi pełnych obaw.
    Modlili się dotąd aż fale wody wypełniły im usta.
    Podczas ich modlitw ludzie posnęli,
    woda przykryła ich nagle.
    Rano było już niebieskie niebo, wszystko się skończyło.
    Lemuria spoczęła na dnie Pacyfiku.
    Nikt z kapłanów nie uciekł, ani nikt z nich nie obawiał się.
    Lemuria odeszła dostojnie...."

    W tym samym czasie kiedy odchodziła Lemuria zaczęła też tonąc Atlantyda. Szybko traciła znaczne części swojego lądu. Ten proces trwał ok 200 lat aż w końcu Atlantyda kompletnie zatonęła.


    Oba te kontynenty były już pod wodą. Pozostały małe wyspy i ludzie mieszkający na nich ciągle pamiętali te wydarzenia jak również wojny nuklearne. Długo trwało zanim wyleczyli swoje emocjonalne rany. Po zatonięciu obu tych kontynentów zmieniła się na Ziemi drastycznie atmosfera. Nastąpiło wielkie oziębienie, brakowało na niebie słońca, ciągle atmosfera była skażona. Na Ziemi rosło bardzo mało roślin i nie było wystarczająco pożywienia. Znikła duża ilość zwierząt.



    Comment (9)




  • |