]

                                                                                                                       


  • 185 - Kiribati 18.05.2010 :: 19:08

    Comment (0)



    Nazwa oficjalna: Republika Kiribati

    Nazwa zwyczajowa: Wyspy Gilberta

    Polska nazwa mieszkańców: nieokreślona

    Obszar lądu: 811 km2

    Liczba wysp: 33 (21 zamieszk.)

    Stolica: Bairiki na atolu Tarawa

    Ludność: 88,8 tys.

    Przyrost naturalny: 1,5%

    Języki: i-kiribati, angielski

    Waluta: dolar australijski (AUD)

    PNB ogólnie: US$ 130 mln

    PNB na 1 mieszkańca: US$ 800

    Niezależność od: 1979 r.

    Domena internetowa: .ki

    Numer kierunkowy: +686

    W skład Republiki Kiribatu wchodzą 32 wyspy koralowych
    archipelagów: Gilberta (16), Feniks (8), Line (8 - wraz z Wyspą Bożego
    Narodzenia) oraz wyspa Ocean, leżące na lini równika w centralnej
    części Oceanu Spokojnego. Od północnego zachodu Kiribati graniczy z
    Republiką Wysp Marshalla, od zachodu z Federacją Mikronezji i Nauru, od
    południa z Wyspami Salomona, Tuwalu, Tokelau, Wyspami Cooka, od
    południowego wschodu z Polinezją Francuską.



    Kiribati jest jedynym krajem na świecie, podzielonym na dwie
    zamieszkane części przez 180 południk, wzdłuż którego przebiega
    Międzynarodowa Linia Zmiany Daty. Jednak 1 stycznia 1995 r. prezydent
    tego kraju przesunął swym dekretem Linię o 3000 km na wschód, tak by
    obiegała całe terytorium "od zewnątrz". Od tej pory kraj podzielony
    jest na trzy strefy czasowe: GMT+12, +13 i +14, co oznacza, że w
    ostatniej południe wypada aż o 14 godzin wcześniej niż w Greenwich w
    Wielkiej Brytanii (paradoksalnie, dzięki tej zmianie, każdy dzień (np.
    1 stycznia) w Kiribati zaczyna się jeszcze zanim na sąsiednich Hawajach
    rozpocznie się dzień poprzedni - (np. 31 grudnia).




    Wszystkie wyspy Kiribati są niskimi (do 4 m n.p.m.) atolami koralowymi.
    Klimat równikowy, gorący i wilgotny. Roślinność wysp reprezentują
    gatunki słonolubne oraz palmy kokosowe i figowce.

     


    Ustrój polityczny
    Kiribati
    jest demokratyczną republiką z 42-osobowym parlamentem (Maneaba-ni
    Maungatabu) wybieranym raz na cztery lata w głosowaniu powszechnym.
    Jedno miejsce w parlamencie zawsze zarezerwowane jest dla dawnych
    mieszkańców wyspy Banaba, którzy obecnie zamieszkują wyspę Rabi w
    Fidżi. Głową państwa i szefem rządu jest prezydent wybierany przez
    wszystkich obywateli spośród kandydatów zaproponowanych wyborcom przez
    parlament (obecnie Anote Tong). Kadencja prezydenta trwa cztery lata.
    Jedna osoba może być prezydentem najwyżej przez trzy kadencje.

     


    Gospodarka

    Kiribati jest jednym z najbiedniejszych państw regionu. Niegdyś
    podstawowym surowcem eksportowym były fosforyty. Po wyczerpaniu zasobów
    gospodarka opiera się na uprawie palmy kokosowej i rybołówstwie.
    Głównym źródłem dochodów państwa są licencje na połowy w specjalnej
    strefie ekonomicznej Kiribati. Korzystają z nich kompanie połowowe z
    Japonii, Korei Południowej, Tajwanu i USA. Innym ważnym źródłem są
    przekazy pieniężne obywateli Kiribati pracujących za granicą.



    Wydatki na inwestycje niemal w całości pokrywają dotacje innych państw:
    Japonii, Wielkiej Brytanii, Australii, Nowej Zelandii. Środki na
    rekultywację wyspy Banaba zniszczonej przez odkrywkową eksploatację
    fosforytów przekazuje Międzynarodowy Fundusz Wyrównywania Szkód.

     


    Historia

    Wykopaliska i znaleziska archeologiczne dowodzą, że trzy główne grupy
    wysp tworzących dziś Kiribati - wyspy Gilbera, Feniks i Line,
    zamieszkane były już na początku naszej ery - ok. 2000 lat temu.
    Początkowo zamieszkiwała je ludność mikronezyjska, nieco później
    zasiedlili je Polinezyjczycy.



    Pierwszym Europejczykiem, który w 1606 r. dotarł w rejon dzisiejszego
    Kiribati był hiszpański odkrywca Pedro Fernandez de Quiros. Jednak
    większość wysp odkrył pod koniec XVIII w. brytyjski kapitan Thomas
    Gilbert. To jemu właśnie zawdzięcza swą nazwę największy archipelag
    Kiribati. Druga połowa XIX w. to intensywny rozwój osadnictwa
    europejskiego oraz wizyty najemników z Hawajów, Australii i Fidżi,
    którzy porywali miejscową ludność do pracy na plantacjach trzciny
    cukrowej.



    W 1916 r. Wielka Brytania oficjalnie ogłosiła przyłączenie Wysp Gilbera
    oraz Wysp Ellice (dzisiejsze Tuwalu) do swego imperium. Po II wojnie
    światowej na wyspach doszło do poważnych napięć etnicznych między
    Polinezyjczykami z Wysp Ellice i Mikronezyjczykami zamieszkującymi
    Wyspy Gilberta. Konflikt doprowadził ostatecznie do podziału kolonii. W
    referendum z 1974 mieszkańcy Wysp Ellice opowiedzieli się za
    samodzielnością i w następnym roku dokonano oficjalnego rozdzielenia
    obu archipelagów. 12 lipca 1979 r. Wyspy Gilberta ogłosiły
    niepodległość i zmieniły nazwę na Kiribati (wymowa Kiri-baas).


    Zdjęcia:

    1

    2

    3

    4

    5

    6

    7

    8

    9

    10

    11

    12

    13

    14

    15

    16

    17

    Comment (0)




  • |