]

                                                                                                                       


  • 56 - Mitologia Indyjska 22.11.2009 :: 15:24

    Comment (3)

    W wierzeniach starożytnych mieszkańców terenów dzisiejszych regionów Indii naczelnym bóstwem wywodzącym się z okresu przedaryjskiego była Wielka Bogini znana pod imieniem Śri. Ze względu na swoje powiązanie z kwiatem lotosu zwana była „Lotosową Boginią”, a przedstawiana jako kobieta uciskająca nabrzmiałe piersi- jak łatwo się domyśli była boginią płodności, uosobieniem „matki ziemi”. Badacze mitologii hinduskiej  dopatrują się pewnych cech, które odziedziczyła po prabogini inna bogini- Kali.


    Bogini Śri zana później Lakszmi

    Ci sami badacze dopatrują się także związku matriarchalnych wierzeń religii protohindusów z koncepcją reinkarnacji, którą w późniejszym okresie przejął hinduizm, a ja ją po trosze przytoczę ;).  Wiara w reinkarnację opiera się na założenie nieprzerywalnego kręgu życia i śmierci,  w którym uczestniczy bezpośrednio każda dusza ludzka. Najprościej tłumacząc ten cykl: człowiek rodzi się, a następnie umiera by ponownie odrodzić się w nowym życiu, ciele które rozumiemy właśnie pod pojęciem reinkarnacji. Człowiek nie jest w stanie wybrać sobie kolejnego wcielenia- o tym decydują uczynki popełnione za przeszłego (już ) życia. Wg. założeń wcielić się można w człowieka, zwierzę, a nawet roślinę. Cykl reinkarnacji nie jest wieczny bowiem zamyka  go zjednoczenie się z bogiem (do czego człowiek dąży w poszczególnych wcieleniach)- a to z kolei jest już wieczne.

    Wracając do matriarchalnego charakteru religii starożytnych Hindusów warto wspomnieć o roli kobiety w społeczeństwie. W kręgu kulturowym, gdzie jedno z naczelnych miejsc zajmowało bóstwo kobiece nie może dziwić fakt, iż kobieta posiadała dość wysoką pozycję społeczną. Dowodami na to są: gandharwa – czyli małżeństwo w którym żona była równa mężowi, a związek ten cechowały: dobrwolnośc i miłość. Ponadto małżeństwo tego rodzaju nie było zawierane z woli ojca lecz poprzez zwyczaj zwany svajamwrą- kiedy to dziewczyna sama dokonywała wyboru przyszłego małżonka spośród zgromadzonych mężczyzn.


     Ważniejsi bogowie i rodzaj bóstw.
    Bogowie:

     

    Adibuddha - pan świata
    Agni - bóg ognia, słońca, pioruna, opiekun zaślubin,
    Amitabha - bóg długowieczności i rajskiego życia
    Arjaman - bóg umów i małżeństwa.
    Awalokiteśwara - bóg miłosierdzia i litości Bel - bóg złodziei.
    Bhaga - bóstwo personifikujące szczęście
    Brahma- stórca wszechświata





    Przedstawienie Brahmy



    Czandra - bóg księżyca
    Dhatar - boski stwórca nieba, ziemi, słońca, księżyca, przestrzeni powietrznej i światła.
    Ghansayany - bóstwo będące opiekunem plonów
    Himawant, Himalaja - bóg gór, personifikacja Himalajów.
    Indra - mit. indoirańska; król bogów w Rygwedzie, jedna z najważniejszych postaci panteonu wedyjskiego.
    Jama, Yama - bóg śmierci, władca świata podziemnego.
    Kala - bóg personifikujący czas i jego nieubłagane działanie zmierzające do śmierci.
    Kama - bóg miłości
    Kriszna - bóg pasterzy
    Kubera - bóg bogactwa i skarbów
    Kumara - bóg wojny.
    Mitra - bóg przyjaźni, pan prawdy, znawca prawa i moralności.
    Pardżanja - bóg deszczu, burzowych chmur i pogody.
    Rudra - brutalny bóg personifikujący śmiercionośną burzę i zabójczy gniew, bóg wichrów, władający także demonami i duchami.
    Śiwa, Śiwa, Bhubaneszwar, Shiva - bóg z Trimurti (trójca wraz z Brahmą i Wisznu). "Łaskawy. Bóg-Ostateczna Rzeczywistość utworzona ze światła i czucia, który "niweczy i przywraca



    Wizerunek Śiwy

    Surja - bóg słońca.
    Twasti - stwórca całego świata, praojciec ludzkości.
    Wadźrapani - "Władca Pioruna". Bodhisattwa czczony jako unicestwiający zło.
    Wisznu - bóg-zbawiciel, jeden z najwyższych z trójcy, twórca bogów.


    Wizerunek Wisznu

    Aditi - Uosobienie wolności, zwycięstwa nad złem, daje potomstwo.
    Aranjani - bogini przyrody
    Bhajrawi - bogini śmierci
    Bhumidewi - bogini ziemi.
    Ganga - bogini, córka Himawatu (bóstwa Himalajów), która jako rzeka (Ganges) zstąpiła z nieba, aby służyć ludziom, użyźniając i uświęcając ziemię.
    Gauri - bogini płodności.
    Ila - bogini modlitwy i ofiary płynnej
    Lakszmi, Kamala, Lotos - bogini piękności i szczęścia
    Mahi - bogini personifikująca ziemię.
    Maja - bogini ułudy.
    Raka - bogini obfitości, dawczyni snów.
    Ratri - bogini nocy.
    Saraswati - bogini wód
    Szaszthi - Bogini porodu i patronka nowo narodzonych dzieci. Jej imię pochodzi od zwyczaju oddawania jej czci w szóstym dniu po porodzie dla zaznaczenia, że minął niebezpieczny okres zarówno dla matki jak i dla dziecka.
    Uszas - bogini zorzy porannej.
    Kali - hinduska bogini czasu i śmierci, pogromczyni demonów i sił zła


    Wizerunek Kali

    Jakszowie- a właściwie powinnam pisac chyba o jakszach bowiem istoty te były zazwyczaj boginkami odpowiedniczkami greckich nimf, czy japońskich tennyo. Przedstawiano je jako piękne dziewczęta czasem z rogami na głowie. Były duchami opiekuńczymi świętych gajów lub rzek, a także pól uprawnych..

     Nagowie- zazwyczaj w systemach RPG spotykamy się z żeńskimi formami tych istot, które przedstawiane są: do pasa jako kobiety, czasem z kilkoma parami rak, a od pasa w dól posiadają wężowe ogony. Niemniej jednak wśród tego ludu pojawiały się osobniki męskie przedstawiane z brodami, a nawet z kilkoma głowami (zazwyczaj trzy, siedmio, dziesięciogłowe). Postrzegane raczej jako hojne, ale także i niebezpieczne i złośliwe jeśli mówic o nich jako „rumakach” bogów. Ponadto postrzega się je także jako istoty związane z wodą, a w buddyzmie worgów ptaków Garuda i opiekunów Term (pism z naukami Buddy).

    Rakszasowie- demony zrodzone ze stóp prarodzica. Początkowo strzec miały Wód Pierwotnych, lecz po późniejszych wydarzeniach wygnani zostali do świata podziemnego.

    Asurowie- synowie niebian, pierwotnie będący dobrzy.  Uważano ich za starszych od bogów (dewów), a nazwa ich znaczyła: „posiadający moc życiową, potężny, pan, władca”. Z czasem jednak stali się wrogami bogów i toczyli z nimi wiele bitew. Przyjmuje się, że zaczeto ich uważac za wrogów bogów od kiedy w najstarszej z Wed słowa dewa, sura (tyczące się bogów) zastąpiono slowem a-sura, czyli „nie-bóg”. Etymologicznie pokrewne nazewnictwu tych istot są irańskie określenia ahura i dew przy czym dew oznaczało…demona. Za sprzymierzeńców Asurów uważa się danawów i dajtiamów.

    Danawowie i dajtiowie- olbrzymi potomkowie Kaśjapy i Danu, wrogowie bogów, a sprzymierzeńcy Asurów.

     
    Dwie opowieści o tym jak to dewowie i asurowie pomiędzy sobie wojny toczyli

     

    Opowieść pierwsza.
    Opowiada o jednej z przegranych przez bogów bitwie. Nie chcąc się poddac bogowie wysłali boginię Kali na ostateczne starcie z przywódcą aurów- Mahiszą (o głowie bawołu).

    Bogini dosiadająca lwa zdawała się z początku zwyciężać bowiem udało jej się złapać w pętlę wodza swych wrogów. Ten jednak w desperackiej walce wykazał swa zdolność do zmieniania kształtów zmieniając się kolejno w: lwa, słonia, człowieka i bawoła. Ostateczne zwycięstwo należało jednak do Kali, która pokrzepiona winem boga Kubery pokonała Mahisze ucinając mu głowę.

    Po tej walce została ponownie wezwana przez bogów, gdy asurowie msząc się za śmierć swego wroga ponownie stanęli do walki przeciw bogom. Ich nowym przywódcą został Raktawidża, którego nikt nie był w stanie pokonac…Nikt prócz Kali oczywiście ;)….

     Opowieść  druga.
    Tyczy się mitycznego miasta Tripuria postawionego przez władcę Danaów- Majję, który był nie tylko architektem, który wybudował wspaniałe miasto, lecz także czarodziejem. Miasto słynęło ze swego piękna i przepychu oraz tego, iż nocami zamieszukący je danawowie i dajtowie słuchali pieśni i muzyki- miasto było wiec ostoja także kultury. Miasto okalały potrójne mury, sprawiając że stawało się ono nie zdobycia…Choć istniał pewien sposób: tylko bóg Śiwa jednym strzałem z łuku mógł sprawić, że mur legnie. Przez wiele lat wydawało się to jednak niekonieczne, aż do czasu gdy  mieszkańcami zawładnęły: nieawisc, nieunosc i kłótnie. Z czasem zaczęli zagrażac także bogom. Rozpętała się więc wojna, po stronie danawów  stanęli asurowie, których czarnoksiężnik imieniem Taraka wybudował basen w którym możliwe było wskrzeszanie umarłych.. Co więcej chronił on miasto swą magiczną mocą w ten sposób, iż w odpowiednich momentach zanurzało się ono w wodach oceanu i wynurzało. Istniał jednak jeden słaby punkt- że kiedy gwiazdozbiór Puszja (częściowo odopwiadajacy gwiazdozbiorowi Raka) ułoży się wraz z słońcem i księżycem w jednej linii za ich miastem staną się łatwym celem dla wroga. I tak tez się stało: gdy zaistniał owy układ Śiwa wypuścił strzałę, która zniszczyła miasto i zabiła wszystkich jego mieszkańców. Jedynym, który ocalał był Majja, który musiał schronic się na końcu świata.

    Comment (3)




  • |