]

                                                                                                                       


  • 91 - Jednorożec 10.01.2010 :: 14:41

    Comment (21)

    Opis wyglądu:

    Jednorożec jest jednym z najbardziej tajemniczych stworzeń z jakimi przyszło nam się spotkać na świecie. Niezwykle piękny, o smukłej i delikatnej budowie konia, kopytami antylopy, z długim i misternie skręconym rogu na środku czoła. Z pyska zwisa mu zawadiacka bródka, na świat spogląda mądrymi, łagodnymi oczami.

    Wbrew wszelkim wierzeniom jednorogi nie przybierają jedynie białej maści. Raz na jakiś czas rodzi się bowiem Jednorożec maści hebanu, który staje się przywódcą wszystkich swych pobratymców. Jego grzywa jest gęstsza, a róg srebrny. Sylwetką przypomina bardziej konia pociągowego z mocno owłosionymi pęcinami. Jest zagorzałym samotnikiem i bardzo zaciekle broni swojego terytorium. Jego słuch znacznie przewyższa umiejętności każdego innego stworzenia, jest również szybszy i wytrzymalszy od Jednorożca białego. Ze względu na kolor swojej sierści (który jest podobno czarny z powodu zbyt długiego przebywania w pobliżu czarnej magii) jest nader często nazywany posłannikiem Shade’a lub krwawym kanibalem, jedzącym swoich pobratymców.


    Występowanie i zwyczaje:

    Spotkać można Jednorożca praktycznie wszędzie, jednak ukazuje się jedynie wybranym. Zamieszkuje tereny od gęstych i nieprzebytych puszcz Cesarstwa, poprzez romen-dorskie równiny, aż po spieczone pustynie daleko na południu.

    Jego rogowi, zwanemu alikornem, przypisuje się magiczne właściwości. Legendy głoszą, że jest - między innymi - uniwersalnym panaceum na wszelkiego rodzaju trucizny. Wielcy królowie i książęta pijają więc z kielichów wykonanych z rogu Jednorożca. Jego prawdziwość sprawdza się ponoć w prosty sposób. Na stole postawić należy jadowitego pająka, a rogiem zakreślić wokół niego okrąg. Alikorn jest prawdziwy, jeśli owad nie może wyjść poza koło.

    Mawia się również, że pasy wykonane ze skóry Jednoroga chronią posiadacza przed zarazami, z jego włosów natomiast wyrabia się cięciwy łuków. Jego wątroba po utarciu z żółtkami jaj leczy trąd, a z kopyt wytwarza się detektory trucizn. Magowie mają jeszcze jeden powód do polowań na te stworzenia. Tym powodem jest karbunkuł – rubin, tworzący się w podstawy rogu Jednorożców (tych bardzo starych i mądrych), a będącym ich skrystalizowaną krwią. Uważa się go za remedium na wszelakie dolegliwości i choroby.

    Stworzenia te znane są również z swojej szybkości oraz wdzięku. Potrafią prześcignąć nawet najbardziej gibkiego konia, a w gracji nie przerósł ich nikt. Mówi się, iż „jeleń próbuje je nieśmiało naśladować, a koza skocznie przedrzeźnia” jednak pewnym jest, iż wiele im brakuje. Mimo wszystkich tych słodkości zwierzęta te wcale nie są grzeczne i łagodne. Ogiery cechuje duma oraz niewymowna dzikość. Klacze są nieco spokojniejsze, jednak nader często ukazują swoją niesforną i awanturniczą naturę. Są natomiast bardzo opiekuńcze w stosunku do swojego potomstwa. Młode, jak u większości nieparzystokopytnych niedługo po porodzie stają na własnych nogach i już od pierwszych dni podążają za matką w razie potrzeby z godną podziwu prędkością.

    Istnieje legenda mówiąca o tym, iż Jednorożce były darem dla mądrego i sprawiedliwego króla od bogini lasu, Andiry. Królestwo, o którym mowa nie miało wrogów, nie prowadziło wojen, a poddani żyli w dostatku i szczęściu umierając jedynie ze starości. Pewnego dnia do królestwa przybył chciwy kupiec. Będąc zauroczonym pięknem i szlachetnością Jednorożców postanowił je odkupić. Oczywiście władca nie zgodził się, więc złodziejaszek umyślił sobie je wykraść. Zakradł się nocą do miejsca ich spoczynku i ukradł je (nie wiadomo jak, ale pewnie skusił je dziewicą). Parę dni później obywatele królestwa zaczęli umierać na nikomu nieznaną zarazę, a granicę kraju przekroczyły wojska obcego królestwa, w wiadomym celu. Mądry i rozsądny król udał się do bogini lasu i powiedział jej o stracie. Ta rozzłościła się strasznie na króla i odebrawszy złodziejowi swoje piękne zwierzęta umieściła je na niebie w postaci gwiazdozbioru, by każdy mógł je oglądać. I jak to w każdej bajce bywa, tak i tu, zło zostało należycie ukarane. Złodziej został zamieniony w kamień i postawiony tak, by mógł przez całą wieczność przyglądać się swoim upragnionym Jednorożcom.

    Posiadać je (Jednorożce) może tylko człowiek o czystym sercu oraz dziewice - panny, które nie zaznały jeszcze mężczyzny. Jeżeli któraś kobieta chciała oszukać Jednoroga zostawała krwawo mordowana przy pomocy kopyt i rogu. Żadne źródła nie podają także, czy dziewica może upolować tylko jednego Jednorożca w swoim dziewiczym życiu. Wydaje się to jedynie wielce prawdopodobne...

    Podobno do pierwszego spotkania Jednorożca z dziewicą doszło przez przypadek, kiedy łowca Jednorożców zabrał na polowanie swoją młodszą siostrę. Jego zdumienie zdawało się nie mieć granic, gdy zauważył, iż wobec jego siostry (oczywiście dziewicy) zwierz złagodniał, począł się łasić i przymilać, po czym położył na jej łonie głowę i zasnął. Łowca odciął mu więc róg i pozostawił w lesie, w stanie błogiej nieświadomości. Powróciwszy do rodzinnej wioski opowiedział o odkryciu rodzinę, ta powiedziała to sąsiadom, ci rozgadali to dalej i tak oto opowieść rozrosła się do miary legendy.

    Samego Jednorożca może zobaczyć każdy, lecz nie jest to łatwe, gdyż one same zazdrośnie strzegą swych tajemnic. Ich domy (legowiska ?) mieszczą się w głębi puszcz i zagajników leśnych, często w otoczeniu jezior.

    Złapać natomiast można je tylko w jeden sposób. Należy do lasu wysłać dziewicę, aby ta swoją obecnością zwabiła do siebie Jednorożca. Ten przybywszy kładzie jej głowę na kolanach i zasypia. Wtedy można go zniewolić, jednak w klatce nie przeżywa długo, umierając z tęsknoty za wolnością i pięknem przyrody. Łowcy najczęściej więc po prostu obcinają mu róg i wypuszczają na wolność. Zwierzę w takim stanie odchodzi ze wstydem, z żalem w sercu i tęsknotą za utraconym rogiem. Za pocieszający można uznać za fakt, iż nie każda szukająca go dziewica, chciała go zabić.


    Specjalne umiejętności:

    - czuły węch – tak samo, jak konie, Jednorożce posiadają wyjątkowo czuły węch. Potrafią wyczuć drapieżnika lub po prostu obcego z odległości ponad 20 metrów.

    - czuły słuch – Jednorożce nie są drapieżnikami, więc wykształcił się u nich bardzo czuły słuch, mający chronić je przed napadami.

    - szarża – zaatakowany Jednorożec broni się wszystkimi znanymi sobie sposobami. Jednym z najczęstszych jest szarża, czyli frontalny atak z opuszczonym, niczym włócznia, rogiem w celu przebicia nim atakującego. Pomimo pozorów, atak jest bardzo skuteczny, gdyż stworzenie to w czasie ataku ciągle widzi swojego przeciwnika, a wrodzona gracja pozwala na szybkie wprowadzenie poprawek w ataku.

    - sprowadzanie natchnienia – Jednorożec znany jest ze swej specjalnej zdolności sprowadzania natchnienia na każdą osobę o wrażliwej duszy, której uda się do dostrzec. Natchnienie to jest tak silne, że utrzymuje się jeszcze wiele godzin po odejściu tego stworzenia.

    1

    2

    3

    4

    5

    6

    7

    8

    9

    10

    11

    12

    13

    14

    15

    16

    17

    18

    19

    20

    21

    22

    23

    24

    25

    26

    27

    28

    29

    30

    31

    32

    33

    34

    35

    36

    37

    38

    38

    39

    40

    41

    42

    44

    45

    46

    47

    48

    49

    50

    51

    52

    53

    54

    55

    56

    57

    58

    59

    60

    61

    62

    63

    64

    65

    66

    67

    68

    69

    70

    71

    72

    73

    74

    75

    POPIERAM


    Głosujcie na najlepszy obrazek. wybór duży xd

    Comment (21)




  • |